Chloor, een middel of een kwaal?

Chloor in zwemwater, is het middel beter dan de kwaal?
In Nederland is het verplicht om zwemwater te voorzien van voldoende chloor. Dit is beschreven in de WHVBZ (Wet Hygiëne en Veiligheid Badinrichtingen en Zwemgelegenheden) en bekrachtigd in het BHVBZ (Besluit Hygiëne en Veiligheid Badinrichtingen en Zwemgelegenheden). Naar verwachting worden beiden vervangen door de Omgevingswet in 2019. Is Chloor in zwemwater dan ook nog verplicht?

Waarom dienen wij eigenlijk Chloor toe aan zwemwater? Of breder neergezet, waarom desinfecteren wij zwemwater?
In Nederland kunnen we overal zwemmen. In meren, rivieren, de zee en nog vele andere varianten. In dit water zit geen desinfectiemiddel.
In Nederland gebruiken we veel water via de kraan, douche, badkuip en nog vele andere varianten. In dit water zit geen desinfectiemiddel, tenzij het waterleidingbedrijf anders beslist. En dat komt zelden voor.
Dus waarom nu juist wel het zwemwater in zwembaden desinfecteren?

Bacteriën komen overal voor in onze dagelijkse omgeving. Wij raken continue besmet. En dat is niet erg. Sterker nog, ons lichaam ontwikkelt op deze wijze een biologische weerstand tegen het ziek worden.
Deze weerstand wordt soms zelfs opgebouwd door het bewust toedienen, denk hierbij aan vaccinatie.
Waarom zijn wij dan zo bang voor zwembadwater?

Natuurlijk maken wij collectief gebruik van zwemwater in een zwembad. De kans is sterk aannemelijk dat je bij de tewaterlating in de urine, faeces, snot, tenenkaas of andere welriekende lichaamsafscheidingen van een voorganger duikt. Deze beeldvorming bezorgt menig zwembadbezoeker kennelijk acuut “klotsende oksels”.
Maar is die beschreven situatie dan anders in natte omstandigheden buiten het zwembadwater?

Chloor is een gemeen goedje! Indien je het op de huid krijgt dringt het langs die weg in het lichaam. Als zwembadmachinist met ervaring sprekend, als ik weer eens chloor over de handen kreeg proefde ik dit binnen 10 minuten in de mond. Je hoeft het dus niet via de mond binnen te krijgen!

Chloor trachten wij zo goed mogelijk uit het milieu te weren. Chloortreinen en tanktransport over de weg worden zo goed mogelijk uitgebannen. Lozingen op het riool idem. Behalve in een zwembad. Waarom?

Natuurlijk kunnen wij chloor uitbannen in de ZwembadBranche. Desinfecteren kan ook anders. De mogelijkheden zijn al volop ontwikkeld en in gebruik. UV-licht, ultrasoongeluid, cavitatiepijpen, glaskorrelfiltratie, koolstof/hydro-antraciet filtratie zijn slechts enkele voorbeelden.
Met andere woorden: in het gehele waterbehandelingsproces buiten het zwembassin is het gebruik van chloor compleet overbodig.

Chloor wordt dus alleen preventief toegepast in het zwembassin. En juist daar ontstaat het lichaamscontact. Wij springen bij ieder badbezoek dus eigenlijk in een chemische gifbelt. Omdat we zo bang zijn om ziek te worden?

Het alternatief?
Geen chemicaliën zoals chloor meer toevoegen aan het zwembadwater. Houd het simpel!
Natuurlijk lopen we dan een risico. Net als bij zwemmen in buitenwater, tijdens het douchen of drinken uit de kraan.
Dit risico kan in een zwembad ook weer worden beperkt. Een zwembassin circuleert via een zeer geavanceerde zwembadmachinekamer. De minimum rondpomptijd is ook al geregeld met wetgeving. Het risico is dus al geminimaliseerd.

Dus ben ik nieuwsgierig naar mijn insteek.
Wel of geen Chloor in zwembaden gooien?
Reacties zijn welkom.

Chloor, een middel of een kwaal?
Waardeer deze pagina

About tedverbeek

Ik ben de webmaster

Geef een reactie